12/07/2004: "Great words about Cafebar 401 (best poprock songs of 2004)"

VPRO 3VOOR12 Tilburg JOURNALISM: De novemberfavorieten van 3voor12/Tilburg
CAFEBAR 401 – CAFEBAR 401
De beste poprocknummers van 2004 zijn geschreven en opgenomen door Cafebar 401. Een gemiste kans van een label als PIAS om die topformatie te tekenen. Met een sound die laveert tussen Wealthy Beggar en Soulwax (maar dan zonder electrogefrøbel) en een perfecte samenkomst van sterke zang en uitmuntend spel ziet de toekomst er voor Cafebar 401 rooskleurig uit. Ze hebben onlangs een deal getekend met een Amerikaans label.

08/17/2004: "Review Up Magazine !!"

Cafebar 401 - Cafebar 401 (wampus/pink)
!! Waarom een recensie beginnen met twee uitroeptekens? Wel, omdat
iedereeen moet weten dat we hier te maken hebben met een
uitzonderlijk band van vaderlandse bodem , die verdacht internationaal
klinkt en onderdak gevonden heeft bij het Amerikaanse label Wampus
Records. De basis wordt gevormd door meeslepende rock met veel
gevoel, zoals je die ook terugziet bij Muse, Radiohead, Soulwax en Eels.
Maar waar veel bands daar stoppen gaat Cafebar 401 verder.
De genoemde invloeden worden namelijk bijna achteloos vermengd
met smerige rock die zo uit de hoge hoed van Chris Goss of Josh Homme
had kunnen komen. Dat heeft pakkende nummers met veel onverwachte
wendingen tot gevolg. Een lekker ontspannen productie en uitstekende
zang doen de rest.
In deze bar kunnen we eindeloos rondhangen; een debuut om trots op te zijn!

Ronny Dijksterhuis

08/06/2004: "RECENSIE OOR (aug 2004)"

Cafebar 401
Cafebar 401 (Wampus multimedia/Pink www.cafebar401.nl)

Wederom een fijn debuut uit de lage landen. Cafebar 401 klinkt het
ene moment als Radiohead met een vrolijke Thom Yorke, dan weer
als het broertje van Johan of Daryll-Ann. Daarnaast wordt er in de
geest van Muse en Coldplay gehandeld. Na deze rij namen worden
worden wellicht enkele wenkbrauwen opgetrokken en vraagt men zich af:
we hebben toch al honderd van die bandjes? In dit geval niet, want
deze band onderscheidt zich ondanks alle vergelijkingen.
Vooral door de goede zang, funky gitaren en afwisselende liedjes, In de
teksten zitten helaas nogal wat clichés en wordt er wel erg vaak herhaald.
Gelukkig worden de herhalingen ondersteund door pakkende
ritmes en schone rifjes. En dan zijn er hoogtepuntjes op het album,
zoals Bob Ross on Drugs, dat lekker losjes Rock & Roll klinkt en het
openingsnummer Full Pro Disco dat teruggrijpt naar vervlogen discotijden.
Tekenend is wellicht dat Cafebar 401 een contract bij een Amerikaans
labeltje in de wacht heeft weten te slepen - geen misse prestatie.
Omarmen die hap.

Rianne van der Molen

07/12/2004: "Review on www.8weekly.nl"

8WEEKLY: Frezno Falls, Planet Orange en Cafebar 401
Cafebar 401
Pink Records 2004
De laatste band die we hier bespreken komt uit de wereldstad Luttenberg. Hè wat? Ja, Luttenberg Overijssel. Cafebar 401 is de naam, vernoemd naar zo'n oud pruttel koffiezetapparaat dat vaak dienst weigerde maar wel de beste bakkies zette. Het klinkt nogal regionaal allemaal maar daar zit hem de verassing. Cafebar 401 heeft naast een Nederlandse platenmaatschappij ook een Amerikaanse gevonden om in het land van de mogelijkheden hun titelloze debuut aan de man te brengen. Dat is nog niet alles: voor de single I Need to Know vond frontman Tije Oortwijn vriend Taco van Loon bereid om een erg originele animatievideo te schieten die voorzichtig opgepikt is door MTV. De muziek is catchy en poppy. Er zijn duidelijk citaten naar de muzikale canon te horen, qua ritme en de afwisseling hard-zacht. Eigenlijk dat wat Soulwax zo lekker maakt, de retro in een nieuw en origineel jasje. Cafebar 401 klinkt op een zelfde manier gelikt, vandaar ook de Amerikaanse belangstelling. Verder zouden een aantal nummers zo van Johan of Daryll-Ann kunnen zijn. Cafebar 401 is dit een erg getalenteerde groep, die goed weet waar ze mee bezig zijn. Het debuut is nogal aanstekelijk en zit sterk in elkaar. Alles klinkt en loopt als een trein. Alleen mis ik nog een beetje een eigen gezicht; bijna ieder nummer zou net zo goed van een andere band kunnen zijn. (RV)

07/12/2004: "Review on cdbaby.com"

CD Baby: CAFEBAR 401: Cafebar 401 - hear and buy it at CD BABY.
Af en toe wordt je nog verrast door een plaat die zomaar daar is
Reviewer: Arjan P.
cafebar 401 - cafebar 401 Hé wat is het toch fijn wanneer je volledig verrast wordt door een debuutplaat welke schijnbaar uit de lucht komt vallen. Gelukkig gebeurt dit nog af en toe. Dit kwartet komt dus uit Luttenberg (?) en omstreken en ze noemen zichzelf Cafebar 401. Hun titelloze debuut staat vol met erg goede nummers. Deze nummers worden erg goed gezongen en heel smaakvol ingevuld met zelden meer dan gitaar, bas en drums. Hard en brutaal wordt er gerockt (Full Pro Disco, Bob Ross on Drugs, 2AM), er wordt heel goed gepopt (Lost Without You, Many Left Here Long Before, Something Worth Dying For) er wordt gas teruggenomen zonder klef te worden (Troubles, Today, Using Few Words) en in de verte echoot ergens een niet helemaal te plaatsen wave invloed. Stuk voor stuk inventieve liedjes met kop en staart voorzien van refreintjes die lekker lang ouderwets doorbeuken en niet uit je kop te krijgen zijn. Natuurlijk hoor je invloeden en durf ik gerust wat namen te roepen want het gezeik van bands die zich hierdoor in een hokje gedrukt voelen moet maar eens afgelopen zijn. Goede bands staan daar boven. Ik hoor af en toe de invloed van Queens of The Stone Age (of Masters of Reality dus Cream), Muse (zonder aanstellerites maar met soul) Soulwax en uiteraard The Beatles. Wat ik echter vooral hoor is Cafebar 401 en dat maakt deze band juist zo goed. Duidelijk herkenbaar en eigenlijk tijdloos. Je hoort een jonge eigenwijze band die lekker zijn gang gaat zonder druk van buitenaf. Een verademing.

07/12/2004: "Review op Kindamuzik.net"

KindaMuzik :: Search
CAFEBAR 401 | CAFEBAR 401
CD, Wampus/Pink
Vernoemd naar een koffiezetapparaat schep je andere verwachtingen. Met het uit Luttenberg afkomstige Cafebar 401 hebben we echter een bloedserieuze en ambitieuze gitaarband, sterk geschoold in de moderne Amerikaanse rock. Het doet denken aan de droge rock van een Alien Ant Farm. De gitaarpartijen komen uit de hardrock, maar zijn beheerst en gaan hun boekje niet te buiten. Zo ook de zang: bevlogen, maar perfect afgepast.

Ook het vroege Soulwax klinkt door op het debuut van Cafebar 401. Onder meer door de gelijkenis van stem tussen Stephen Dewaele (Soulwax) en Tije Oortwijn (Cafebar 401). Maar tevens doordat beide bands zich tijdens hun debuut in hetzelfde genre voortbewegen. Bij een dergelijke vergelijking valt echter een groot kwaliteitsverschil op. Op Cafebar 401 valt weinig aan te merken: de songs zijn sterk, de zang is goed, de instrumentbeheersing is er en het album is helder geproduceerd. Inventiviteit is daarentegen ver te zoeken. Voor verrassingen kom je bij de band, anders dan bij Soulwax, niet te staan als luisteraar. Bovendien is Cafebar 401 een band die houdt van het herhalen van refreintjes, wat de afsluiting van een nummer niet tot het sterkste deel maakt.

Cafebar 401 is door het onafhankelijke Amerikaanse label Wampus getekend. Daar hoort de band muzikaal thuis. Maar ook in Nederland zou de band wel wat kunnen betekenen, als het over een sterke live-act beschikt. Het geluid is toegankelijk en aansprekend. Een van de weinige dingen waarover minder goed nagedacht lijkt te zijn, zijn de teksten. Ze zijn fantasieloos en een enkele keer grammaticaal incorrect. Verder resteert een verzorgd en professioneel debuut van Cafebar 401.
tekst: Jurgen Tiekstra

07/12/2004: "Review on www.cjp.nl"

CJP online
Cafebar 401
Tussen coke en Prozac

In de seventies was het simpel: vriendjes of vriendinnetjes worden met een band? Of de benen wijd of enkele lijntjes Colombiaans krachtpoeder neerleggen op een spiegel. Rock'n roll noemden ze dat. En een lol dat iedereen had! Je wordt er alleen niet ouder van. Voorbeelden genoeg. Tegenwoordig is het anders. Het plezier is weg. Daarvoor in de plaats: hartzeer en weltschmerz.

Het huidige alternatieve centrum met bands als Coldplay en Muse voorop, lijkt vooral ladingen Prozac nodig te hebben. Maar dan is daar zo ineens Cafebar 401 uit Luttenberg met de eerste titelloze cd. Ook met liefdesverdriet en pijn, maar ook met humor, zelfrelativering en spelplezier. De band vult speels het gat op tussen QOTSA en Coldplay, maar leent ondertussen ook bij Beck en Soulwax. Toch heeft Cafebar genoeg eigen smoel. Dat is te danken aan de herkenbare, simpele zanglijnen van zanger/gitarist Tije Oortwijn en het stonerrockachtige gitaargeluid.

De band maakt toegankelijke liedjes, soms hard, soms zacht, die zich snel in je hoofd nestelen, maar vergeet daarbij niet om te verrassen. Experimentele geluidjes, onverwachte gitaarsolo's (let even op bij ‘Many left here long before'), plotselinge noise en een vioolorgie (‘Using Few Words'), het kan allemaal. De experimenten zorgen ervoor dat het niet te hap-slik-weg wordt. Cafebar 401 heeft er hoorbaar plezier in. Voor Cafebar 401 geen Prozac of ongezonde farmaceutische voorkeuren, maar waarschijnlijk liever een biertje of een jointje. Het is te horen! Wel net zo fijn en gezond, toch? Een zeer verrassende cd en een absolute belofte. We pakken uit: een 9.

Door Wouter Groote Schaarsberg

07/01/2004: "Recensie op www.hifi.nl"

HIFI.NL
Auteur: Jan Luijsterburg


De naam schijnt van een koffieapparaat afkomstig te zijn. Ik kan het me helemaal voorstellen, je bandje moet nog een naam hebben, je zit te staren en daar staat dat apparaat. Waarom niet? Met of zonder koffie, het debuutalbum van dit viertal uit Luttenberg, Overijssel staat als een huis. Stevige poprock afgewisseld met ballads. Geen poespas maar recht voor zijn raap, zelfverzekerd en vol emotie.

Ook Cafebar 401 mocht ondervinden dat het tegenwoordig niet meevalt voor een beginnend Nederlands bandje om aan een platencontract te geraken. Zij gingen het internet op, plaatsen her en der wat mp3-tjes, en raakten in de belangstelling van een Amerikaans labeltje, Wampus Records, dat zich met name richt op het college-radio circuit. Ik kan me helemaal voorstellen dat de heldere en ongecompliceerde sound van Cafebar daar goed aanslaat. In Nederland wordt de CD gedistribueerd door Pink records. Hoewel het persbericht meldt: ‘Let op: het is géén demo, géén eigen beheer' is het natuurlijk, hoe groot de band ook klinkt, wel kleinschalig vooralsnog. Dat betekent zelf aan de weg timmeren, en dat is precies wat er gebeurt. Het perspakket bevatte naast een promo van de CD, de eerder dit jaar verschenen single ‘I need to know' en een CD-ROM vol informatie, tot een geanimeerde videoclip aan toe. Opmerkelijk aan de schijfjes vond ik de kleur: zwart. Had ik niet eerder gezien. Ik ken CD's als zilver glimmend, een enkele goudkleurig exemplaar, maar deze zwarte klinkt ook heel prima. Professioneel geluidje.

Centrale figuur in Cafebar 401 is zanger, gitarist en pianist Tije Oortwijn, tevens de componist van alle nummers. Hij heeft een soepele stem, waarin hij veel dramatiek weet te leggen. Trillers, af en toe de kopstem op, soms wat klagerig. Om aan te duiden waar Cafebar 401 muzikaal ongeveer te plaatsten valt worden veel namen genoemd. Ik kan me in enkele daarvan wel vinden: Coldplay, Queens of the Stone Age en vooral ook Muse. De kopstem, de dramatiek, de piano. De bij Muse immer dreigende pathetiek wordt door de Nederlanders wat beter buiten de deur gehouden. Namen die ik toe zou willen voegen zijn Foo Fighters en in de ballads Crowded House.

De plaat kent een mooie balans tussen stevige rocksongs en wat gevoeliger momenten. Hoogtepunten zijn naast de genoemde single ‘Many left here long before' met een mooi gitaargrapje en het energieke, Muse-achtige ‘Senses working overtime', met een fantastische riff. Niet alle nummers zijn even sterk, sommige lijken wat op elkaar. Rockclichés en softigheid liggen soms op de loer.

Een zwak punt van Cafebar 401 vind ik de teksten. Grote woorden, existentiële onderwerpen als liefde, dood, de mens ‘als concept an sich', maar de diepgang is suggestie, het moet vooral goed klinken. Een passage als ‘Senses working overtime/Come on baby, work my mind/Sweat is dripping down my face/Her ecstacy is overwhelming/And I don't even know your name' wisselt wel erg onhandig van persoonsvorm. En wat te zeggen van: ‘Hasty humans/Leave your troubles behind you/Why don't you sing/And let this song remind you/We should live for something worth the bother/And we all should have something worth to die for.' Relirock? Een associatie die zich nog sterker opdringt in het met strijkers opgeluisterde Using few words, waar god en de duivel daadwerkelijk benoemd worden. ‘Bob Ross on drugs' vind ik weer wel een aardige vondst. Heeft Tije naar Paul de Leeuw gekeken?

Nederland heeft er een interessant bandje bij. Ik zie de festivalweide al plat gaan.



Aanvullende informatie:
11 tracks, 40:15
Label VS: Wampus Multimedia www.wampus.com
Distributie: Pink records www.pinkrecords.nl
Website: www.cafebar401.nl

06/30/2004: "Recensie op www.musicfrom.nl"

Cafebar 401 - 'Cafebar 401' - Recensies op MusicFrom.nl
Stijl: Alternatieve rock
Wat: cd
Label/Eigen Beheer: Wampus Records (USA)

Cafebar 401 speelt niet al te harde rocknummers met veel rustige stukken en hier en daar een ballad. Na het uitbrengen van twee demo's in respectievelijk 2000 en 2002 komt nu hun debuutalbum uit. De band heeft vier jaar de tijd gehad om zich op dit heugelijke feit voor te bereiden en dat brengt natuurlijk hoge verwachtigingen met zich mee. Deze verwachtigingen worden echter slechts voor een gedeelte waargemaakt op dit album. Na een aantal nummers beluisterd te hebben blijkt al meteen dat de muzikanten hun instrumenten goed kunnen bespelen en ook de zanger heeft een prettige stem om naar te luisteren. Maar binnen deze liedjes wordt ook duidelijk waar het knelpunt van Cafebar 401 zit. De rifjes worden veelvuldig gespeeld en het regelmatig herhalen van de refreinen, welke nogal vaak uit slechts één zin bestaan, maakt de nummers saai en langdradig. En dan is er, verstopt vlak voor het einde van het album, opeens het tiende nummer 'Using Few Words', een juweeltje van een ballad en een track waarin opeens alles op zijn plaats valt. Dit nummer is een duidelijke uitschieter. Meteen na deze compositie volgt als afsluiter van het album de eerste single 'I Need To Know'. Ook dit is een heel rustige track en misschien hadden ze deze twee nummers iets beter over het album kunnen verspreiden. De conclusie is dan ook duidelijk. Cafebar 401 weet muzikaal hoe het moet, maar zou de liedjes over het algemeen wat minder lang kunnen maken.

Aantal Tracks: 11
Speelduur: 40:13 minuten
Onno

Lees ook recensie op www.poka.nl

06/30/2004: "Recensie op www.poka.nl"

CD & DEMO RECENSIES
CAFEBAR 401 (cd)
(0572-302224)
Hier is dan de eerste cd van CAFEBAR 401, uitgebracht op het onafhankelijke Amerikaanse Wampus label. In verband met de grote belangstelling is de release van de CD vervroegd en is hij niet eind juni maar al op 10 juni verschenen. Helaas is het ons niet gelukt deze recensie ook te vervroegen, maar hier is ie dan. Ik moet zeggen dat ik enigszins ambivalent tegenover deze CD sta. Dat is niet te wijten aan het feit dat de sound van de band niet zo verschrikkelijk origineel is, de door hen opgegeven favorieten klinken er duidelijk in door. Maar dat komt erg veel voor, daar til ik niet zo zwaar aan, dat wordt ruimsschoots gecompenseerd door een aantal sterke composities. En tenslotte is het hun eerste CD, dus wie weet wat de toekomst biedt. Nee die ambivalente houding is terug te voeren op hun zanger. Ik schreef het hieronder al in de recensie van hun single, het ene moment klinkt hij als een klokje en in een ander nummer, soms zelfs in het zelfde nummer, lijkt het wel of er een andere zanger zingt. Dan is het allemaal niet zo zuiver, zoals bijvoorbeeld in "Trouble". Terwijl je in veel andere songs hoort dat hij wel degelijk een goede, soms zelfs uitstekende zanger is. Maar genoeg gezeurd, want zoals ik al zei, er staan een aantal uitstekende songs op, die bovendien ook prachtig gearrangeerd en geproduceerd zijn. Zo begint de CD met het prachtige "Full-pro Disco", met een Queenachtige feel, vooral in de refreinen. Refreinen zijn sowieso hun sterke punt. In sommige nummers zoals bijvoorbeeld "Many Left Here Long Before" en "Senses Working Overtime" (dat overigens niets uitstaande heeft met het gelijknamige nummer van XTC) kabbelen de coupletjes een beetje voort, maar redden de mooie refreinen de songs. Een erg mooie song is ook "Something Worth Dying For", dat niet zoals op de inlay staat het vijfde nummer is, maar het vierde. Lijkt me een prima single kandidaat, net als "Full-pro Disco" overigens. Ook "Lost Without You", "Today" en single "I Need To Know" horen tot mijn favorieten. Ondanks wat kanttekeningen mag er toch gerust van een geslaagd debuut gesproken worden.
geschreven door Ronald Welgemoed

06/29/2004: "Recensie popinstituut / FRET"

Recensies
CAFEBAR 401 / pop/rock
Cafebar 401
(Wampus Records)
Het uit Overijssel afkomstige Cafebar 401 heeft het goed bekeken want voor het debuutalbum heeft de band onderdak gevonden bij het Amerikaanse indie-label Wampus Records waardoor het album niet alleen in Nederland (via Pink Records) maar ook in de Verenigde Staten uitkomt. De deal heeft de band dan ook al de nodige publiciteit in zowel de regionale als de landelijke pers opgeleverd. De muziek van Cafebar 401 doet enigszins denken aan bands als Muse, Queens Of The Stone Age en hier en daar zelfs een beetje Beck en Soulwax. Het resultaat is een plaat die afwisselend niet alleen rockt maar waar je hier en daar ook dance-invloeden op kunt horen. Een niet onverdienstelijk debuut van een band waarvan we vast nog wel een en ander zullen gaan horen.
(Gabriëlla van Karsbergen)

06/17/2004: "Recensie op www.musicfrom.nl"

Cafebar 401
Ik heb de CD van Cafebar 401 nu een aantal keren beluisterd. Het is opvallend hoeveel progressie er is gemaakt in vergelijking tot de demo, die ik eerder ontving. Hier is een korte recentie: ...... Is Cafébar 401 het zoveelste Nederlandse gitaarbandje à la 16 Down? Als je de single I need to know kent, zou je dat kunnen denken, maar hier is toch meer aan de hand. Daar waar bands als Daryll-Ann en Caesar onlangs uitstekende albums afleverden, maar toch al jaren aan de weg timmeren, komt een groep als Cafébar 401 doodleuk aanzetten met een album dat direct kan wedijveren met het beste van deze groepen. De CD opent met het ruige Full pro disco, dat samen met 2 AM en Bob Ross on drugs behoort tot doorsnee gitaarwerk, maar live ongetwijfeld staat als een huis. Cafébar 401 is echter op z'n best in songs waarin de vocalen doordringen tot de ziel. Het album bevat een aantal van zulke sterke composities, zoals Lost without you, dat niet zou misstaan op een Daryll-Ann of Johan album. Liedjes als Troubles en Today doen denken aan het beste van Coldplay, en in Senses working overtime en Something worth dying for bereiken de vocalen zelfs Muse-achtige hoogten. Tsja, het kan toch allemaal in Nederland. Cafebar 401 is niet zomaar een nieuwe Nederlandse groep. Deze groep barst van het talent en daar kunnen we nog veel van verwachten. Laten we hopen dat Nederlandse radiostations als 3FM en Kink FM dit soort bands steunen, want dit smaakt naar meer. geschreven door Andre Wit (free40 lijst)

06/17/2004: "Recensie www.cultonline.nl"

Artiest: Cafebar 401
Album: I need to know
Label: Pink Records
Door: Sjors
Waardering: 4 sterren

Neen, wat krijgen we nou! Er komen allemaal goede Nederlandse bandjes op! Ik had nog nooit van deze band gehoord, maar deze 4 nog vrij jonge mannen komen dan ook uit het kleine dorpje Luttenberg. Het dorpje mag dan klein zijn, hun 2 singles zijn zeker erg groots!
De muziek is een beetje vaag te omschrijven want er zit van alles in, van mooie ballads tot harde gitaarstukjes en van mooie pianostukken tot prachtige zang. Voor een Nederlandse band zeker een topprestatie! De nummers hebben een leuke, meeslepende melodielijn. Heel ok, weer eens wat anders!

06/17/2004: "Recensie Platomania 192"

Platomania 192

CAFEBAR 401 - CAFEBAR 401
Nog meer Hollandse glorie. En wederom niet misselijk, al raken we er bijna aan gewend na de prachtige albums van ondermeer Gem. Dit keer is het Cafebar 401, dat vanuit de Locals Only-rubrieken zo doorschiet naar de hogere regionen in de Plato Mania. En dat is niet zomaar,want deze titelloze en foeilelijk (bruin en oranje?) vormgegeven cd is letterlijk om over naar huis te schrijven. Cafebar 401 vermengt de rauwere riffs van de rock met de luchtigere melodieen uit de pop. Het komt zo tot een tamelijk origineel en spannende meltkroes, waarin het aangenaam wegdromen valt. Al klinkt Cafebar 401 voor dromen eigenlijk al veel te essentieel. Dit is een band met lef, met potentie. En nu, vanuit het schijnbare niets, met een uitstekend album. Het succes is ze gegund, maar ook zonder deze aanbeveling komt Cafebar 401 er wel.

Recensent : Anton Slotboom
Genre: Pop & Rock
Verschenen in Plato Mania nr: 192
Datum recensie: 11-6-2004

06/17/2004: "Recensie www.poka.nl"

CD RECENSIES
CAFEBAR 401
I Need To Know (cd-single)
(0572-302224)
Deze single is al in februari uitgebracht, maar als voorproefje voor de cd die eind juni verschijnt zullen we hem toch nog recenseren. CAFEBAR 401 noemt Coldplay als een van hun voorbeelden en dat is goed te horen, maar ook The Beatles lijken een invloed te zijn. In ieder geval in het eerste nummer "I Need To Know". Dat is een rustig voortkabbelend, mooi gearrangeerd, nummer. De zang klinkt hier erg goed. Daarom is het nogal raar dat deze zang in het tweede nummer "Piano Song" af en toe niet helemaal zuiver klinkt. Overigens is dit ook best een goede song, dat na een kort intro met piano, zang en wat gitaar, via een stukje drums overgaat in het eigenlijke nummer. Ook in deze song zijn de arrangementen uitstekend. Wel een beetje een vreemd, zeg maar vervreemdend, uitro. Maar "I Need To Know" is toch het sterkste nummer dat met elke luisterbeurt beter wordt. Zoals gezegd, verschijnt eind juni de volledige cd, dus tegen die tijd kun je op deze plaats lezen wat de mening van Poka hier over is.